Wat voel ik me verward,
verliefd maar toch
verward...
Ik zie je bijna elke lach
met je verschijning toon je recent
op mijn gezicht een lach
Zie jij wat ik zie, voel jij wat ik voel;
ik kan het jou niet zeggen
dat wat ik bedoel
Je kent me door en door
maar wat weet ik van jou
dat doet er nu niet toe,
het draait allemaal om JOU
kon ik het je maar vertellen,
kon ik maar zeggen,
je proberen uit te leggen
wat ik voor je voel
Jouw ogen dwalen af naar mij,
en dat maakt me vaak zo blij;
voel jij dan hetzelfde voor mij?
Of ben ik dat maar aan het denken,
en zou het dom zijn je te wenken
Ik weet dat het niet mag,
dat het niet kan
Maar een gevoel gaat op commando niet voorbij
en liefst van al had ik je dicht bij mij
Jij was het die me het rechte pad liet herontdekken
zin om te leven terug wat opwekken,
ik kan je niet zomaar laten gaan
zonder iets te weten
hoop doet leven zeggen ze,
maar ik zou ze moeten lossen
Ik zal wel nooit de jouwe zijn
en dat besef doet best wel pijn...